Širenje zaraznih bolesti
Vektorske bolesti: Toplija klima omogućava komarcima i krpeljima da se nasele u krajevima gde ih ranije nije bilo. To širi bolesti poput groznice Zapadnog Nila ili Lajmske bolesti.

Zagađujući molekuli iz vazduha se lepe za zrna polena, slabe njihovu opnu i uzrokuju njihovo pucanje na još sitnije delove. Ti sitni fragmenti polena lakše prodiru duboko u donje disajne puteve (bronhije), dok zagađenje istovremeno oštećuje sluzokožu i omogućava alergenima lakši prodor u organizam. Rezultat je drastičan skok hitnih prijema zbog gušenja i astmatičnih napada.

Kombinovani efekat na pacijente (Sinergija)
Kada se spoje polen i aerozagađenje, nastaje takozvani "efekat grmljavinske astme" i opšteg preopterećenja disajnih puteva:

Hronična upala: Ove čestice nose toksična hemijska jedinjenja koja izazivaju sistemski upalni proces u organizmu, drastično povećavajući rizik od akutnog pogoršanja astme, hroničnog bronhitisa i HOBP-a.

PM2.5 čestice: Dim iz šumskih požara prepun je finih čestica manjih od 2.5 mikometra (PM2.5). Zbog svoje minijaturne veličine, ove čestice zaobilaze prirodne filtere u nosu i grlu, prodiru duboko u plućne alveole i ulaze direktno u krvotok.

Čestice iz šumskih požara (PM2.5) i suše
Učestali toplotni talasi i dugotrajne suše stvaraju idealne uslove za masovne šumske požare, čiji se uticaj oseća hiljadama kilometara daleko.

Efekat na pluća: Ozon deluje kao snažan oksidans. Kada se udahne, on bukvalno "spaljuje" i iritira unutrašnju postavu disajnih puteva, izazivajući njihovo stezanje (bronhospazam), kašalj i otežano disanje.

Fotohemijski proces: Izduvni gasovi iz automobila i fabrika (azotni oksidi i isparljiva organska jedinjenja) reaguju na sunčevoj svetlosti. Više temperature i jače sunčevo zračenje ubrzavaju ovu hemijsku reakciju, stvarajući visoke koncentracije prizemnog ozona.

Prizemni ozon i gradski smog
Za razliku od ozonskog omotača u stratosferi koji nas štiti, prizemni (troposferski) ozon je sekundarni zagađivač koji nastaje direktno pod uticajem klimatskih promena.

Geografsko širenje alergena: Zbog rasta prosečnih temperatura, invazivne i visokoalergene biljke (naročito ambrozija) šire se ka severnijim geografskim širinama i višim nadmorskim visinama gde ranije nisu mogle da opstanu.

Agresivniji polen: Istraživanja pokazuju da biljke izložene višim nivoima CO₂ proizvode veću količinu polena po biljci. Takođe, proteinski sastav samog polenovog zrna se menja, čineći ga znatno jačim alergenom koji lakše izaziva imunološki odgovor tela.

Raniji početak i duži period cvetanja: Zime postaju blaže, a proleće nastupa ranije. To produžava vegetacioni period biljaka, što znači da drveće, trave i korovi (poput ambrozije) emituju polen znatno duže tokom godine.

Mehanizam produžene sezone alergijaPovišene temperature i povećana koncentracija ugljen-dioksida (CO₂) u atmosferi deluju kao direktni stimulansi za rast i reprodukciju biljaka.

Ova kombinacija ne samo da pogoršava stanje kod hroničnih bolesnika, već izaziva pojavu astme i alergija kod prethodno potpuno zdravih osoba.

Klimatske promene drastično menjaju strukturu vazduha koji udišemo, stvarajući toksičnu sinergiju između produženih prirodnih alergena i veštačkog aerozagađenja.